Hubal. Dziennik bojowy

Dziennik Wydzielonego Oddziału Wojska Polskiego majora Henryka Dobrzańskiego ps. „Hubala” zostaje opublikowany w roku, w którym przypada 85. rocznica śmierci „Hubala”, majora Wojska Polskiego, który nie złożył broni po zakończeniu wojny obronnej 1939 r. i od razu przystąpił do walki z okupantem niemieckim, tworząc Oddział Wydzielony Wojska Polskiego operujący na ziemi świętokrzyskiej. 

Ten bezcenny dokument to bezpośrednie świadectwo dokonań Oddziału mjr. „Hubala”. Powstał w okresie od 13 marca do 8 kwietnia 1940 r., wyszedł spod pióra pchor. Henryka Ossowskiego „Dołęgi”. Nie wiadomo, ile stron liczył Dziennik pierwotnie, do dziś ocalały 24 karty, czyli 48 stron, w złym stanie, spowodowanym trudnymi warunkami, w jakich był przechowywany – najpierw zakopany w ziemi, a w 1965 r. wywieziony do Francji. W 2007 r. syn jednego z zaufanych towarzyszy broni „Hubala”, Tadeusz Wyrwa, przekazał Dziennik do Muzeum AK.

Dziennik został opracowany przez dr. Piotra Wierzbickiego i dr. Pawła Skoruta, którzy nie tylko odczytali wszystkie ocalałe karty i uzupełnili możliwe do wypełnienia braki. Wprowadzili przypisy tekstowe i rzeczowe oraz opatrzyli publikację wstępem. Oryginał stron Dziennika oddają dołączone skany kart zrobione w podczerwieni. Dziennik bojowy po raz pierwszy doczekał się edycji w 2019 r., obecna jest poprawiona i uzupełniona. Opracowanie zawiera zdjęcia archiwalne hubalczyków i samego „Hubala” ze zbiorów Muzeum Wojska Polskiego, Muzeum AK i Instytutu Pamięci Narodowej. Całość wieńczy mapka z zasięgiem działań Oddziału mjr. „Hubala” i kalendarium dziejów Oddziału. Publikacja zawiera ponadto bibliografię oraz indeksy osobowy i geograficzny.